Kwarkbol

FBS dec 15

Ik ben geen goede broodbakker. Het rijst vaak niet voldoende, ik heb er altijd gedoe mee. Tot ik een betere keuken en vooral betere oven heb, geef ik het even op. Voor de foodblogswap van deze maand maakte ik het mezelf dan ook niet te moeilijk: wel een soort van brood, maar toch net niet. Een kwarkbol, een zoet brood met vruchten. Geen gedoe met gist en rijstijd en hij lukte prima!

Ingrediënten voor een bol (springvorm van 20 cm doorsnede):

  • 250 gr kwark
  • el olie
  • 2 eieren
  • 2 el suiker
  • zakje vanillesuiker
  • snufje zout
  • 1/2 zakje bakpoeder
  • 8 gr baking soda
  • 250 gr bloem
  • 150 gr gedroogde vruchten naar keuze (rozijnen, abrikozen in stukjes, vijgen in stukjes, wat je maar wil gebruiken)

Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius. Bekleed de onderkant van je springvorm met bakpapier.

Roer de kwark, olie, eieren, suiker, vanillesuiker en zout door elkaar in een kom. Zeef de bloem, bakpoeder en baking soda boven de kom en roer dit alles weer goed door elkaar.

Snij de vruchten eventueel in kleine stukjes en roer het door het beslag heen. Ik gebruikte ongeveer 100 gr dadels en 50 gr cranberries.

Stort het in je springvorm en zet het 10 minuten in de oven. Na tien minuten haal je het er even snel uit, bestrijk de bovenkant met melk en zet het er weer tien minuten in. De bovenkant wordt zo mooi lichtbruin.

Dit recept haalde ik van de blog kleurrijk eten. Ik maakte het recept nog iets kleurrijker door geen rozijnen te gebruiken maar dadels en cranberries, verder strooide ik voor een iets gezondere variant er geen suiker overheen.

Pasta carbonara ‘anders’

DSCF0730.JPG

Het is niet voor niets een klassieker: het blijft heerlijk, een goede pasta carbonara. Romig en zacht, kleine salade erbij en genieten maar.
Deze pasta carbonara is bedacht door Jamie Oliver. Hij noemt het een ‘skinny’ carbonara, het heeft minder calorieën dan een normale carbonara en je voegt er groenten aan toe. Ik vond het een aanrader, maar of het nou een carbonara is… dát dan weer niet. Echt een carbonara ‘anders’ dus.

Ingrediënten voor twee personen:

  • 200 gr diepvrieserwten
  • el amandelschaafsel
  • knoflookteen
  • flink wat verse basilicum, ongeveer 15 gr
  • 15 g Parmezaanse kaas
  • zest van een halve citroen
  • 150 g pasta
  • bakje magere spekreepjes
  • 1 ei
  • 100 gr magere yoghurt
  • zout & peper

Kook de erwtjes 30 seconden en vis ze er meteen weer uit. Dit kun je met een zeef doen, of een schuimspaan bijvoorbeeld. Breng het water vervolgens weer aan de kook, hierin ga je je pasta koken.

Rooster het amandelschaafsel in een droge koekenpan tot het heel lichtbruin ziet. Doe het schaafsel met de basilicum, een snufje zout, Parmezaan, knoflookteen en citroenzest in een keukenmachine. Pulseer tot een fijne pasta. Voeg dan de erwten toe, pulseer weer en beslis hoe fijn je de pasta wil hebben. Ik vind een beetje structuur erin wel lekker.

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking gaar. Bak de spekjes uit in een droge koekenpan. Klop het ei met de yoghurt tot een geheel.

Als de pasta gaar is, giet hem af maar bewaar wat van het kookvocht. Zet de pan met pasta niet terug op het vuur, want je gaat het ei toevoegen en je wil niet dat die stolt. Roer het ei-yoghurtmengsel door de pasta heen, evenals een beetje van het kookvocht, mocht dit nodig zijn. Voeg daarna het erwtenmengsel toe. Voeg zout & peper naar smaak toe en serveer met de spekjes erbovenop.